Έχοντας παρευρεθεί στη χθεσινή (06/1/2025) συναυλία του Φίλιππου Πλιάτσικα ως αφιέρωμα για τα 30 χρόνια πορείας του στα μουσικά δρώμενα ως τραγουδοποιός, θα ήθελα να καταθέσω εδώ την προσωπική μου άποψη γι' αυτό το γεγονός που εκτυλίχθηκε στο Christmas Theater στο Γαλάτσι.
Ανήκοντας κι εγώ στην γενιά που η εφηβεία μας εκφράστηκε κατά κόρον μέσω των ακουσμάτων των Πυξ Λαξ, η συγκεκριμένη συναυλία όπως ήταν αναμενόμενο με γέμισε νοσταλγία, αλλά το σημαντικό δεν είναι μόνο αυτό. Το σημαντικό είναι πως αυτός ο άνθρωπος μέσα από τα τραγούδια που έχει γράψει και έχει ερμηνεύσει είτε ο ίδιος, είτε οι υπόλοιποι συνοδοιπόροι του στην μπάντα αλλά και άλλοι καλλιτέχνες στους οποίους έδωσε μουσικές και στίχους, καταφέρνει αλλάζοντας να μένει ίδιος. Να προσαρμόζεται στις ουσιαστικές ανάγκες των καιρών αλλά να μην αλλοτριώνεται επ' ουδενί.
Αρκετά τραγούδια που ακούστηκαν στην χθεσινή βραδιά από την προσωπική του δισκογραφία - για κάποιους μερικά άγνωστα - και άλλα πιο δημοφιλή στο ευρύ κοινό, μου υπενθύμισαν πως στην προσπάθειά του να εκφραστεί αυτόνομα πέρα απ' όσα ήδη διαδραματίζονταν στα πλαίσια του συγκροτήματος με μεγάλη ανταπόκριση και επιτυχία τα πρότερα χρόνια, κατάφερε να διατηρήσει την αμεσότητα, την απλότητα και τον αυθορμητισμό των Πυξ Λαξ αλλά και ταυτόχρονα να παράγει συνεχώς κάτι διαφορετικό, επί της ουσίας σύγχρονο και όχι δήθεν ''εκσυγχρονισμένο'', ανεπιτήδευτο και ειλικρινές.
Η συνύπαρξη επί σκηνής με τον Φοίβο Δεληβοριά, την Νατάσα Μποφίλιου, την Ελεονώρα Ζουγανέλη, τον Μίλτο Πασχαλίδη, την ''απρόσμενη'' στα χαρτιά παρουσία του Μπάμπη Στόκα που όμως κατά βάθος περιμέναμε, αλλά και η εμφάνιση του MC Yinka, του Lobo και του ''Ζωγράφου'' σε νέα ιδιαίτερα όμορφα ακούσματα - συνετέλεσαν σε ένα γεμάτο καθαρότητα και αλήθεια αποτέλεσμα. Σε μια συνομιλία με όλους εμάς, για εμάς. Χωρίς ίσως και αν.
Από το ''Μόνο για κείνη μη μου λες'' που ακούγονταν σπανιότατα σε ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος στο παρελθόν - και εδώ ακούστηκε ως ντουέτο με την Νατάσα Μποφίλιου, μέχρι το ''Βροχερό Ταξί'' που ερμήνευσε με τον Φοίβο Δεληβοριά, ένα κομμάτι απ' τον ομώνυμο (και πρώτο κατά σειρά) προσωπικό δίσκο του Φίλιππου, αλλά και από το ''Άν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα'' παρέα με τον MC Yinka -τραγούδι που διατηρείται δυστυχώς ακέραια επίκαιρο στις ημέρες μας, μέχρι και την τρυφερή αφιέρωση στο Μάνο με ''Τα μπλούζ της άγριας νιότης'' που άλλωστε γράφτηκαν γι' αυτόν δυο δεκαετίες πριν, ερμηνεύοντάς τα μαζί στη σκηνή με τον δημιουργό τους, Μίλτο Πασχαλίδη.
Η συναυλία έκλεισε με την ''Πυξίδα'', ένα τραγούδι που κατ' εμέ πριν μια εικοσαετία σηματοδότησε με όμορφο τρόπο την ολοκλήρωση μιας εποχής και του συγκροτήματος όπως το ξέραμε και το ζήσαμε - καθώς πρόκειται για την τελευταία ερμηνευτική συνύπαρξη και των τριών πυλώνων των Πυξ Λαξ, αφού κάποια χρόνια αργότερα ο Μάνος έφυγε απ' τη ζωή. Το χθεσινό κλείσιμο αυτό λοιπόν, ήταν για μένα σαν ένα κάποιο ''deja vu'' που όμως στην πραγματικότητα δεν ήταν ''deja vu'', καθώς ήμουν παρών κι εγώ σε εκείνη τη συναυλία τον Σεπτέμβρη του 2004 που το τραγούδι αυτό παίχτηκε ζωντανά ως ένας απολογισμός, ένας επίλογος του καθενός ξεχωριστά μέσα στο συγκρότημα, αλλά την ίδια ώρα και όλων μαζί ταυτόχρονα. Και εκτός από τον Φίλιππο που τραγουδούσε χθες, τον Μπάμπη που ίσως ήταν κάπου πίσω στα παρασκήνια την ώρα εκείνη, στον χώρο βρισκόταν και ο Περικλής Μαθιέλλης στον φωτισμό όπως και τότε, είκοσι χρόνια πριν...''στα φώτα'', όπως τον εκφώνησε ο Φίλιππος κατά την παρουσίαση των συντελεστών και τότε, και τώρα.
Κλείνοντας, δεν ξέρω αν τελικά ''θ' ανθίσουμε πάλι'' όπως περιγράφει ο τίτλος του χθεσινού αφιερώματος ορμώμενος από το φρέσκο τραγούδι του Φίλιππου Πλιάτσικα με την Ελεονώρα Ζουγανέλη, αν και θα το ήλπιζα. Φυσικά, και η άνθιση είναι μια έννοια υποκειμενική. Σε κάθε περίπτωση όμως, η αληθινή επιτυχία που μπορεί να πραγματώνεται μέσω της παρέας - όπως ανέφερε κάποιες φορές χθες ο Φίλιππος - έστω ως μικρογραφία βρήκε πρόσφορο έδαφος σε αυτή τη βραδιά χάρη στη μουσική, στο λόγο και στην ευρύτερη αύρα των καλλιτεχνών που συμμετείχαν. Άλλωστε, η πολύχρονη πορεία του Φίλιππου Πλιάτσικα στη μουσική είναι μια απτή απόδειξη ότι μέσα από τη σύμπραξη μπορούν να δημιουργηθούν πηγαία και διαχρονικά ''διαμάντια''.
Και τέλος, από μεριάς μου - ως ακροατής - ένα ευχαριστώ και ένα μπράβο στον Φίλιππο που κρατάει τη φλόγα ζωντανή χωρίς να καίγεται, χωρίς να αλλοιώνει το προφίλ του, έχοντας σεμνότητα και απλότητα όλα αυτά τα χρόνια στα οποία τα τραγούδια που έφτιαξε με την παρέα του έχουν ''κερδίσει'' το χρόνο - κυρίως όμως - διότι καλλιτεχνικά πορεύεται με την ίδια αλήθεια. ''Την αλήθεια να πω'', όπως άλλωστε ονομαζόταν ένα δικό του άλμπουμ.
Σε μια βραδιά αφιερωμένη στην πολύχρονη πορεία του τραγουδοποιού μέσα από την μουσική του ανέλιξη με τους Πυξ Λαξ αλλά και από την μετέπειτα προσωπική του διαδρομή, φίλοι καλλιτέχνες όπως ο Φοίβος Δεληβοριάς, η Ελεονώρα Ζουγανέλη, η Νατάσσα Μποφίλιου, ο Μίλτος Πασχαλίδης, ο MC Yinka και άλλοι θα δώσουν το παρόν γι' αυτό το μουσικό ταξίδι στο χρόνο που ξεκίνησε στις αρχές των 90's μέσα από μια παρέα που επηρέασε τα μουσικά δεδομένα της εποχής και συνεχίζεται εως σήμερα είτε ως παρακαταθήκη όμορφων ακουσμάτων που δεν ξεχάστηκαν, είτε ως νέοι ήχοι που θυμίζουν αυτά τα ακούσματα αλλά φέρουν μια άλλη - πιο φρέσκια ματιά, διατηρώντας όμως τη στόφα της πηγαίας απλότητας και καθαρότητας στη μουσική έκφραση.
Οι Πυξ Λαξ το Σάββατο 25 Μαΐου στις 21.00 στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο με την Φιλαρμονική Ορχήστρα της Πράγας υπό τη διεύθυνση του Friedemann Riehle.
Ξεκινώντας από την Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2019 και κάθε Παρασκευή και Σάββατο βράδυ, ο Φίλιππος Πλίάτσικας και ο Μπάμπης Στόκας θα βρίσκονται στο στέκι ''Οδός Λυσίου'', επί των Λυσίου και Μνησικλέους 22, στην Πλάκα της Αθήνας.
Η περίοδος των συναυλιών στο πλαίσιο της γιορτής των 30 χρόνων από το ξεκίνημα των Πυξ Λαξ παρήλθε, οι εμφανίσεις σε Αθήνα - Θεσσαλονίκη-και όχι μόνο-έγιναν.
Αξίζει νομίζω να αναφερθώ στο γεγονός ότι στην τελευταία συναυλία στο θέατρο Βράχων του Βύρωνα, υπήρχε μια παρουσία ''έκπληξη'' όπως χαρακτηρίστηκε που έλαβε χώρα στη σκηνή δίπλα στο Μπάμπη και στον Φίλιππο, εκείνη της Πάολα. Με αφορμή τη συνεργασία τους στο τραγούδι ''Το Άσπρο Μου Πουκάμισο''.
Δεδομένων λοιπόν διάφορων διαδικτυακών αντιδράσεων και σχολίων, άλλων μεστών και εύστοχων και άλλων εύκολων και ισοπεδωτικών-παράγωγα της νοοτροπίας που τους καθιστά δέσμιους να περιμένουν στην ''ιντερνετική'' γωνία για κάθε τι, αποφάσισα να γράψω και εγώ μια άποψη, να καταγραφεί και μια διαφορετική οπτική.
Ανεξάρτητα αν στο προσωπικό μου γούστο (ή στα δικά μου αυτιά αν θέλετε) αρμόζει ή όχι αυτή η συνεργασία, ανεξάρτητα αν το συγκεκριμένο ύφος τραγουδιών αλλά πολύ περισσότερο τρόπου διασκέδασης που είναι συνυφασμένο με κάποιους τραγουδιστές ή διασκεδαστές είναι ή δεν είναι ένα ύφος που προτιμώ ή αποφεύγω, ''κατά βάθος'' αυτή η συνεύρεση δεν μου προκαλεί έκπληξη. Και θα εξηγήσω παρακάτω το γιατί.
Οι Πυξ Λαξ, όπως έχει ξαναγραφτεί και εδώ αλλά και κατά δήλωσή τους υπήρξαν (και τα εναπομείναντα μέλη μετά την απώλεια του Μάνου συνεχίζουν να είναι), μια λαϊκή μπάντα. Θα πρόσθετα ίσως, μια λαϊκή μπάντα κυρίως με εναλλάκτικό ήχο και ενίοτε ροκ στιγμές. Λαϊκή όμως. Ως προς το ύφος, τη νοοτροπία, την αντιμετώπιση των πραγμάτων και των ακροατών, και φυσικά ως προς τις καταβολές των δημιουργών του συγκροτήματος. Και αυτό είναι ένα στοιχείο που ναι, περιλαμβάνει ακόμη και τέτοιες συνεργασίες.
Ας θυμηθούμε όμως την συνεργασία των Πυξ Λαξ με τον Βασίλη Καρρά το 1993, στον δίσκο τους ''Ο ήλιος του χειμώνα με μελαγχολεί'' με το ''Άσ' την να λέει'' που έγραψε ο Μάνος. Και μάλιστα, σε μια περίοδο που το συγκρότημα δεν είχε διανύσει πολύ δρόμο ως προς την επιτυχία, για κάποιους ήταν γνωστό-για άλλους όχι τόσο-πάντως εξέφραζε έναν εκ διαμέτρου διαφορετικό ήχο από εκείνον για τον οποίο ήταν δημοφιλής ο Βασίλης Καρράς. Υπήρχαν και τότε αντιδράσεις, σε βαθμό που πολλοί τους έλεγαν πως θα καταστραφούν- ακόμη και ιστορικά μαγαζιά δεν δέχονταν το συγκρότημα να τραγουδήσει με αφορμή αυτή του την επιλογή, αυτή του τη συνεργασία που μάλιστα έτυχε τεράστιας ανταπόκρισης από το κοινό. Παρόλο που δεν ήταν η μόνη τέτοιου τύπου συνεργασία, καθώς οι Πυξ Λαξ είχαν γράψει τραγούδια και για άλλους λαϊκούς τραγουδιστές όπως για τον Πασχάλη Τερζή, τον Νίκο Νομικό, αλλά και τον Νότη Σφακιανάκη. Η συνεργασία όμως με τον Καρρά, ήταν αυτή που έδωσε ευκαιρία σε κάποιους να ''πολεμήσουν'' αυτό το πάντρεμα.
Μετά από αυτό το δίσκο, οι Πυξ Λαξ στο ''Για τους πρίγκιπες της δυτικής όχθης'' συνεργάστηκαν με τον Χάρη και τον Πάνο στις Ανόητες Αγάπες, με τον Γιάννη Μπαχ Σπυρόπουλο, με τον Gordon Gano των Violent Femmes σαν να μην άλλαξε τίποτα. Και συνεχίστηκαν ανάλογες επιλογές και συνεργασίες. Συνεπώς, δεν άλλαξε-δεν αλλοιώθηκε η ταυτότητα του συγκροτήματος, όπως και πιθανόν δεν θα αλλάξει και τώρα κάτι. Είναι μια ακόμη συνεργασία. Άλλωστε, ότι ήταν ο Καρράς τότε - είναι και η Πάολα σήμερα. Μια κατά το ευρύ κοινό σύγχρονη λαϊκή τραγουδίστρια πίστας. Και όποιος αντίλογος δικαίως ή αδίκως υπάρχει σε αυτό, τέτοιος αντίλογος υπήρξε και τότε- που όμως αναιρέθηκε από την μετέπειτα πορεία του συγκροτήματος και την διατήρηση του ύφους της μουσικής που έπαιζε όλα αυτά τα χρόνια...Άλλωστε, περί αυτού δεν γίνεται λόγος...;
Υ.Γ. Επειδή πολλοί γράφουνε με σιγουριά ''αν ζούσε ο Μάνος δεν θα γινόταν αυτό (εννοώντας την συγκεκριμένη συνεργασία με την Πάολα) , δεν θα συμφωνούσε σε αυτό κτλ...''
Μάλλον κάτι αγνοούν από την ιστορία, και από τις ελεύθερες-χωρίς κόμπλεξ επιλογές και του ίδιου του Μάνου. Μάλλον αγνοούν ότι εκείνος έγραψε το ''Άστην Να Λέει'' και το τραγούδησε ο Βασίλης Καρράς, εκείνος συν-έγραψε και το ''Θα Βάλω Τελεία'' επίσης για τον Βασίλη Καρρά από το άλμπουμ ''Λόγια της Νύχτας''. Εκείνος έγραψε τα λαϊκά ''Μπορεί'', ''Χάθηκες Αλήτισσα'', ''Λένε Για Μένα'' του ίδιου του συγκροτήματος... Όλα αυτά βέβαια μεταξύ άλλων ροκ, ethnic, και εναλλακτικών ακουσμάτων που έγραψε και ερμήνευσε ως μέλος των Πυξ Λαξ.
Και το σημαντικότερο απ' όλα, εκείνος τόνιζε ιδιαιτέρως την λαϊκότητα του συγκροτήματος όπου έβρισκε ευκαιρία. Ο Μάνος ήταν πιο Πυξ Λαξ απ' τους Πυξ Λαξ, και περήφανος όπως ο ίδιος είχε δηλώσει για όσα έκανε το συγκρότημα, και σε όσα έγιναν εκείνη την δεκαπενταετία, φυσικά συμπεριλαμβάνονται και οι λαϊκές στιγμές, παρόμοιες-τηρουμένων των αναλογιών και της εποχής με τη συγκεκριμένη συνεργασία του σήμερα.
Το επερχόμενο καλοκαίρι σε μια εορταστική περιοδεία θα βρεθούν οι φίλοι των Πυξ Λαξ, με αφορμή τα 30 χρόνια από την ημέρα δημιουργίας του συγκροτήματος. Σημείο αναφοράς των συναυλιών αυτών, εκείνη της 12ης Ιουλίου στο Ολυμπιακό Στάδιο των Αθηνών.
Ανακοινώθηκε από τον Μπάμπη Στόκα, τον Φίλιππο Πλιάτσικα και τον Νίκο Λώρη η επικείμενη συναυλία το 2018, μια ''γιορτή'' όπως την αποκάλεσαν- με αφορμή τα τριάντα χρόνια από την ίδρυση του συγκροτήματος.
Συνοπτικά, επειδή γράφονται διάφορα μεμονωμένα μεν, σχόλια. Οι Πυξ Λαξ επανενώθηκαν μία φορά, κατά την περιοδεία τους το 2011-κατά τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει με τα περισσότερα συγκροτήματα του εξωτερικού που προέβησαν σε κάποιες συναυλιακές επανενώσεις. Η επόμενη φορά, θα είναι εκείνη του 2018.
Τα πράγματα είναι απλά. Το να κολλήσουμε στις ταμπέλες-περί ονόματος-περί επανένωσης & αν έπρεπε να γίνει ξανά κ.α.- είναι κατά την άποψή μου, λάθος. Αυτή η συναυλία, όπως άλλωστε συνέβαινε και στις solo συναυλίες είτε του Φίλιππου είτε του Μπάμπη είναι αφορμή για να θυμηθούμε τραγούδια του συγκροτήματος που ακούγαμε και αρκετά από αυτά συνεχίζουμε να ακούμε. Άλλωστε αυτός δεν είναι και ο λόγος που επιλέγει καθένας από εμάς να βρεθεί σε μια συναυλία οποιουδήποτε καλλιτέχνη; Έτσι και εδώ λοιπόν.
Συνεπώς δεν έχουμε να σκεφτούμε πολλά ούτε να ροκανίζουμε τον χρόνο μας με διάφορα, έτσι κι αλλιώς υπάρχουν ιδιαίτερα σοβαρά γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας και τα οποία μοιραία και δικαίως μας κάνουν να ανησυχούμε και να σκεπτόμαστε σε βάθος.
Στην Κεφαλλονιά έπεσε η αυλαία της καλοκαιρινής περιοδείας του Μπάμπη και του Φίλιππου. Έχοντας βρεθεί σε μια εκ των συναυλιών, μπορώ να πω πως ο στόχος επιτεύχθηκε.
Ο κόσμος πέρασε όμορφα, θυμήθηκε, νοστάλγησε, τραγούδησε κομμάτια από την δεκαπενταετή πορεία του συγκροτήματος και όχι μόνο. Αλλά και οι νεότεροι θαρρώ πως αντιληφθηκαν πόσο κάποια τραγούδια μένουν στον χρόνο.
Άν και σ' αυτό το μπλογκ δεν συνηθίζεται να ανεβαίνουν τραγούδια των μελών από την προσωπική τους δισκογραφία, παρά μόνο από εκείνη των Πυξ Λαξ ως συγκρότημα, νομίζω πως στην συγκεκριμένη περίπτωση αξίζει μια εξαίρεση γι'αυτό το υπέροχο και σχετικά καινούργιο τραγούδι του Φίλιππου και του Μπάμπη.
Ο Φίλιππος Πλιάτσικας και ο Μπάμπης Στόκας συναντώνται στη μουσικοθεατρική παράσταση με τίτλο ''Η άλλη πλευρά του μπλε'' για τέσσερα συνεχόμενα Σάββατα στο Γκάζι Live, ξεκινώντας από το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου.
Στην εν λόγω παράσταση θα συμμετέχουν Έλληνες και ξένοι ηθοποιοί όπως ο Γιώργος Χωραφάς και η Νάντια Σπηλιωτοπούλου ζωντανά με τη σκηνοθετική βοήθεια του Στάθη Λιβαθινού αλλά και μέσα από βίντεο η Κάτια Γέρου, ο Δημήτρης Ήμελλος και ο Αιμίλιος Χειλάκης, με την κινηματογραφική σκηνοθεσία της Γιολάντας Μαρκοπούλου, θα αποδώσουν ποιήματα της νεοελληνικής ποίησης, μεγάλων Ελλήνων ποιητών, έργα επίκαιρα στη σημερινή εποχή που βιώνουμε.
Ημερομηνίες παραστάσεων :22/2 - 1/3 - 8/3 - 15/3
Χώρος :Γκάζι Live
Τιμή εισόδου :10 €
Διεύθυνση : Ιερά Οδός 11, Γκάζι
Τηλέφωνο επικοινωνίας :2130185040
* Άν και το εν λόγω ιστολόγιο έχει να κάνει με την δεκαπενταετή πορεία των Πυξ Λαξ ως συγκρότημα κυρίως, και όχι τόσο με την προσωπική δισκογραφική πορεία των μελών του συγκροτήματοςή τις ζωντανές εμφανίσεις αυτών, η παραπάνω ανάρτηση επιλέχθηκε λόγω του ότι στις συγκεκριμένες παραστάσεις αναπόφευκτα μουσικό σημείο αναφοράς θα είναι τα τραγούδια των Πυξ Λαξ.
2130185040
ζωντανά
με τη σκηνοθετική βοήθεια του Στάθη Λιβαθινού αλλά και μέσα από βίντεο η
Κάτια Γέρου, ο Δημήτρης Ήμελλος και ο Αιμίλιος Χειλάκης, με την
κινηματογραφική σκηνοθεσία της Γιολάντας Μαρκοπούλου, θα αποδώσουν
ποιήματα της νεοελληνικής ποίησης, μεγάλων Ελλήνων ποιητών, έργα
επίκαιρα στη σημερινή εποχή που βιώνουμε. - See more at:
http://www.tralala.gr/i-alli-plevra-tou-ble-filippos-pliatsikas-bampis-stokas-mazi-sto-gkazi-live-222-18153/#sthash.xVniFD3I.dpuf
ζωντανά
με τη σκηνοθετική βοήθεια του Στάθη Λιβαθινού αλλά και μέσα από βίντεο η
Κάτια Γέρου, ο Δημήτρης Ήμελλος και ο Αιμίλιος Χειλάκης, με την
κινηματογραφική σκηνοθεσία της Γιολάντας Μαρκοπούλου, θα αποδώσουν
ποιήματα της νεοελληνικής ποίησης, μεγάλων Ελλήνων ποιητών, έργα
επίκαιρα στη σημερινή εποχή που βιώνουμε. - See more at:
http://www.tralala.gr/i-alli-plevra-tou-ble-filippos-pliatsikas-bampis-stokas-mazi-sto-gkazi-live-222-18153/#sthash.xVniFD3I.dpuf
.jpg)
.jpg)
.jpg)
